Το Thessaloniki Likes χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.

.

Το σπουδαίο δεν είναι ν’ αλλάξουμε τη ζωή μας, ονειροπολώντας μιαν άλλη πιο ενδιαφέρουσα,

Η αντίληψη για το τι ακριβώς είναι ο έρωτας έχει δοκιμαστεί στην ανθρώπινη ιστορία ουκ ολίγες φορές.

Εκεί που ο χρόνος είναι ο μεγαλύτερος εχθρός της μνήμης, έρχεται η φωτογραφία για να γίνει ο καλύτερος σύμμαχός της.

Χρόνια τώρα να παλεύεις με δύο εαυτούς. Τον καλό και τον κακό. Τον λευκό και τον κατάμαυρο. Τοv φωτεινό και τον σκούρο.

Ο θεμελιωτής ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης

Το σήμα κατατεθέν του πατέρα μου ήταν πάντα το χοντρό του μουστάκι.

Όλοι οι άνθρωποι ψαχουλεύουν. Έλεος πια με όλη αυτή την τάχα μου δήθεν ανωτερότητα.

"Χυδαία γλώσσα δεν υπάρχει. Υπάρχουσι χυδαίοι άνθρωποι, και υπάρχουσι πολλοί χυδαίοι άνθρωποι ομιλούντες την καθαρεύουσαν."

Απουσίες δικές σου

Είναι πολύ δύσκολο να περιγράψει κανείς πως νιώθει αφήνοντας πίσω μια πόλη στην οποία έχει ζήσει τέσσερα χρόνια της ζωής του, ίσως και τα καλύτερα χρόνια της ζωής του.

Με τα μάτια κλειστά, αγκαλιά σε μιαν άβυσσο...

Όχι ότι δεν γίνομαι γραφική, ή ότι δεν έχω εκφραστεί ξανά γι’ αυτό. Ξέρω. Ξεφυσάς κι αναρωτιέσαι γιατί πάλι εγώ…

Στο μπαλκόνι μας ξεκουράζεται η υπομονή μας κάποια βράδια,

Μέρα μεσημέρι, με την κοιλιά στο στόμα και μία ανθοδέσμη στο χέρι.

Ο σοφός λαός λέει: ξέρεις να πεις ψέματα; Ξέρεις να κρυφτείς;

«Ω! Μερσώ», είπε ο Σελέστ, «δεν άλλαξες καθόλου». Πάντα ο ίδιος!»

Πυθαγόρας, ο πρώτος διδάσκαλος της αυτογνωσίας (580-500 π.Χ.).

Άμα πεινάς το ξέρεις. Φωνάζουνε τα σπλάχνα σου. Άμα κρυώνεις, το ίδιο.

Θα ‘πρεπε οι άνθρωποι να ξέρουν την ημερομηνία του θανάτου τους,

Τρέφω απεριόριστο θαυμασμό για όλους τους ανθρώπους, που έρχονται αντιμέτωποι με τον τρόμο της λευκής σελίδας.

Συνδυασμός στίχου και πρόζας

"Όταν κοιτάς μόνο το παιδί σου, βοηθάς να ξευτελιστεί ο κόσμος ο νεοελληνικός"

Στην Σιβηρία η τέραστια εσωτερική διεργασία του συγγραφέα, από τον οποίο στέρησαν την πένα και το χαρτί, ούτε για μια στιγμή δεν σταμάτησε.

Σε ένα μικρό γωνιακό μπάρ.

Γιατί της έγραψε «Δεν μπορώ να ζήσω χωρίς εσένα»;

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα, που δεν είχαν παιδιά. Όλα τ’ αγαθά τα είχαν και μόνο παιδιά δεν είχαν.

Αγάπα σε, ρε άνθρωπε. Δεν κοστίζει τίποτε.

—Νομίζετε πως έχω φτάσει σε τέλμα, λοιπόν;

Κατά μίαν έννοια, πάντα μου είχα ζήσει μέσα στη κραιπάλη δίχως να'χω πάψει ποτέ να θέλω να είμαι αθάνατος.

Το ταλέντο μόνο του δεν φτάνει· θέλει και την παραδοχή από τους άλλους.

Γιάννης Λαζάρου: ο Ναζισμός βρήκε έδαφος και αναπτύχθηκε για έναν πολύ απλό λόγο, Ναζιστής γεννιέσαι δεν γίνεσαι.

Τα πιο αστεία πράγματα για το «μεγαλείο της φυ­λής» και τα ηχηρά παρόμοια ακούστηκαν από ανθρώ­πους που αποδειγμένα ανήκαν σε άλλη φυλή.

Πώς μπόρεσες να λιποτακτήσεις;

Σου γράφω τώρα, ώρα δική σου «18 παρά πέντε»

Αφορμή μου και απόψε θα αποτελέσει κάτι που επιλέχθηκε τυχαία θα μπορούσε να πει κανείς να ακουστεί από τα ηχεία του ραδιοφώνου.

Το φιλί σου με βρίσκει στις άκρες των χειλιών

Είναι ένα επάγγελμα μέσα στα επαγγέλματα

Σ’ έναν ιδεατό κόσμο, η επιτυχία κάποιου μόνο χαρά μπορεί να προσφέρει στους άλλους.