Το Thessaloniki Likes χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.

.

Άραγε στις μέρες μας, κατά πόσο το εκφυλισμένο, ερμηνεύεται ως ενάρετο ή ως αρεστό;
Μες στο πλήθος του κόσμου
Μάθε με την τέχνη του “μπορώ”
Ίσως να έχετε γνωρίσει τέτοιου είδους ανθρώπων ή να είστε, να ανήκετε σε αυτή την κατηγορία.
Κάτι γίνεται αυτές τις ώρες...
Όλη μας η καθημερινότητα στροβιλίζεται γύρω από το φόβο μας μήπως μια μέρα χαθούμε και δεν έχουμε ζήσει τη ζωή…
Σα σκόρπια κομμάτια παζλ είναι ανάκατες οι εικόνες μας στους χαώδεις διαδρόμους τους μυαλού μου.
Εκστασιασμένα εστέκονταν κοντά τους
Εμένα που με βλέπεις είμαι 60 χρονών πια...
Σήκω και κοίτα τον ουρανό να στέλνει το γαλάζιο συστημένο στο πρόσωπό σου.
Μια λέξη μονάχα χρειαζόταν κάποτε για να μπορέσουν δύο άνθρωποι να χαθούν μαζί σε μία στιγμή...
Υπάρχεις και δεν υπάρχεις.
Θα υπάρξουν κάποιες μέρες στη ζωή σου που δεν θα μπορείς ν’ ακούσεις τη φωνή μέσα σου και θα με…
Είναι δυσβάσταχτη η θλίψη μου για το άτομο μου, για εκείνο το άτομο που ακούει στην λέξη ¨άνθρωπος¨. 
Φόρεσε με βιάση τη ζακέτα της, κοιτάχτηκε στο μεγάλο καθρέφτη, πήρε ένα μαντήλι και το έδεσε αριστοτεχνικά στο λαιμό της.
Και κάπως έτσι πίστεψα πως η μοναξιά μου ταιριάζει γάντι.
Μπορείς άραγε, να κρατήσεις την ομορφιά της ψυχής σου ατόφια, γνήσια και αυθεντική, σ’ έναν κόσμο που έχει ως πρότυπο…
Άργησες. Κι όταν εσύ ερχόσουν, εγώ πήγαινα.