.

Και μάθαμε μόνο με τραγούδια να μιλάμε
Νέοι  που  οι  μέρες  τους  περνάνε  αδιάφορα...
Εσύ που ζεις μές στου ονείρου την απάτη
Το αίσθημα της κτητικότητας, η ανάγκη για αποκλειστικότητα και η ολική άφεση του εαυτού θεωρούνται τα πλέον απαραίτητα στοιχεία για…
Πέφτουν οι στάλες της βροχής στης λησμονιάς το τζάμι.
Ήρθα να σε δω απόψε παιδί μου…
Ποια ήταν η πρώτη σου σκέψη μόλις διάβασες αυτόν τον τίτλο;
Υπάρχουν στιγμές που σωπαίνεις, που δεν ξέρεις σχεδόν τι να πεις ή που σκόπιμα βάζεις τη φωνή σου στο off.
Σου φωνάζω προστακτικά ''Γδύσου''
Μέσα στης νύχτας τη σιωπή με μάγεψες σελήνη...
Έμενε στο κέντρο, σ’ ένα από ’κείνα τα στενά της Άνω Πόλης – κοντά στην πλατεία Τσιτσάνη, αν δεν κάνω…
Σε ένα καλάθι ενός σούπερ μάρκετ υπήρχαν πολλές ξεφούσκωτες μπάλες που περίμεναν να τις διαλέξουν και να γίνουν το αγαπημένο…
Ένας παππούς καθόταν κάποτε σε ένα παγκάκι ενός πάρκου.
Τα γράφω τώρα που οι σκέψεις είναι νωπές και τα λόγια συντάσσονται με τα συναισθήματα χωρίς θυμό ούτε πίκρα ή…
Εγώ ούτως ή άλλως πάντα θα θέλω λίγο ακόμη χρόνο μαζί σου.
Το σπίτι στην άκρη του δρόμου το κοιτάς κάθε μέρα...
Καθόμουν στην μέση του άδειου πλέον δωματίου και αναλογιζόμουν τις στιγμές ˙ σαν τραίνο περνούσαν από μπροστά μου εικόνες, λέξεις,…
Υπάρχουν πάντα και οι όχι τόσο καλές μέρες, οι ''βροχερές μέρες'' της ψυχούλας όπως μου αρέσει να τις λέω.
Close