Το Thessaloniki Likes χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.

.

Οι ‘’μαύρες τρύπες’’ άνθρωποι, από τον Χρήστο Παπαδόπουλο

Οι ‘’μαύρες τρύπες’’ άνθρωποι, από τον Χρήστο Παπαδόπουλο Artist: William Edouard Scott

Όλοι έχει χρειαστεί κάποια στιγμή να αντιμετωπίσουμε ανθρώπους που έχουν θέση και ρόλο στη ζωή μας αντίστοιχο με εκείνη τη θέση που έχουν οι μαύρες τρύπες για τους πλανήτες του σύμπαντος.

Όπως αυτές έτσι και οι συγκεκριμένοι άνθρωποι αδυνατώντας να δουν τη θετική πλευρά κάθε κατάστασης απλώς περιφέρονται στις ζωές των υπολοίπων χωρίς καμία πραγματική συνεισφορά.

Είτε βρέθηκαν τυχαία στη ζωή μας, είτε υπήρχαν από παλιά, τους έχουμε παρατηρήσει να αναλύουν με μιζέρια για το πόσο ‘’ζόρικη’’ είναι η καθημερινότητα και η ζωή τους και όντας μονίμως ‘’ταλαιπωρημένοι’’, αρνούνται να ξεχωρίσουν το παρελθόν από το παρόν.

Συγχρόνως, μοιράζονται τα ‘’προβλήματά’’ τους με τον κάθε θαρραλέο που θα τολμήσει να πλησιάσει αρκετά κοντά, ώστε να επηρεαστεί απο τη βαρύτητα της ‘’μαύρης τρύπας’’ τους. Δίνοντας τους με τον τρόπο αυτό, την ευκαιρία να βουτούν σε μια σειρά από λανθασμένες επιλογές τόσο για τους ίδιους, όσο και για τα πρόσωπα που υποστηρίζουν πως ‘’αγαπούν’’.

Κι όμως, ενώ εσύ πραγματικά αποδέχεσαι την διαφορετική τους οπτική για τον κόσμο, τις ανθρώπινες σχέσεις και την διαφορετικότητα του χαρακτήρα τους, το μοναδικό ζήτημα για το οποίο δείχνουν ενδιαφέρον είναι να σε ‘’ρουφήξουν’’ μέσα στον κόσμο τους.

Έναν κόσμο γεμάτο ανασφάλεια, αβεβαιότητα, ψέμα και μεγάλα λόγια που δεν αντιλήφθηκαν ποτέ, μέχρι τώρα, τη σημασία τους. Στέκονται αδρανείς λόγω εγωισμού, λόγω ανασφάλειας και καταπίνουν αχόρταγα στο διάβα τους όλους τους ανθρώπους γεμάτους αγάπη, σιγουριά και εμπιστοσύνη.

Είναι άνθρωποι ρηχοί κι εφήμεροι χαμένοι στη μετάφραση. Το ευτελές μυαλό τους πηγαινοέρχεται από το ένα πρόβλημα στο άλλο, χωρίς να αντιλαμβάνονται πως το μοναδικό τους πρόβλημα είναι το ίδιο τους το μυαλό. Αναμοχλεύουν σε λούπα το αρνητικό τους παρελθόν, το οποίο και κουβαλούν συνεχώς μαζί τους. Έχουν οι ίδιοι μουμιοποιήσει την ψυχή και το σώμα τους. Έχουν απορρίψει την ελεύθερη φύση τους.

Άνθρωποι άπληστοι και ‘’πεινασμένοι’’ χωρίς καμία δυνατότητα να γεμίσουν το κενό τους. Θα τους βρείς να πλάθουν σενάρια επί των σεναρίων στο μυαλό τους, φαντάζονται δολοπλοκίες και ίντριγκες εις βάρος τους, βλέπουν πάντα τη χειρότερη εκδοχή των καταστάσεων. Κρύβονται στον εαυτό τους και δημιουργούν έριδες χωρίς κανένα λόγο. Δεν έχουν μάθει να διαχειρίζονται την ευτυχία γιατί δεν θέλησαν ποτέ να ζήσουν μέσα της.

Πάντα κάτι θα ελλοχεύει από πίσω και εάν δεν υπάρχει πράγματι κάτι, τότε με ευκολία το ‘’γεννούν’’ στη δική τους πραγματικότητα. Στη χειρότερη μορφή τους, ζουν πίσω από κλειστά παραθυρόφυλλα γιατί φοβούνται ακόμη και την αντανάκλασή τους στο τζάμι. Καμία διέξοδος, καμία χαρά για ζωή.

Το χειρότερο; Νομίζουν πως είναι ευτυχισμένοι σε αυτή την κατάσταση.  Τι κι αν εσύ είσαι δυνατός και θέλεις να κάνεις μακροβούτι στη ‘’μαύρη τρύπα’’ τους. Τι κι αν εσύ σκέφτεσαι πως ό,τι και να συμβεί θα τους βρείς μες το σκοτάδι και θα τους σώσεις από την καταστροφή. Μάταια.

Όσο μεγάλες κι αν είναι οι προσπάθειες που κάνεις, τη στιγμή που πιάνεις το χέρι τους με στόχο να τους τραβήξεις έξω απο την δυστυχία και τη μιζέρια για να τους δείξεις πως ο δικός σου κόσμος είναι γεμάτος αγάπη, ειλικρίνεια και εμπιστοσύνη, γεμάτος χρώμα, αυτοί αρνούνται τη βοήθειά σου και σε τραβούν με λύσσα προς τα μέσα. Να χαθείς και εσύ.

Όσο γεμάτος θέληση άνθρωπος και να είσαι, όσο κι αν η επιθυμία σου να τους ‘’σώσεις’’ ξεπερνά όλες τις επιθυμίες που έχεις ακόμη και για τον ίδιο σου τον εαυτό, δυστυχώς δεν είσαι σε θέση να το πράξεις. Είναι επιλογή τους να ζουν μες το σπίτι με τα κλειστά παραθυρόφυλλα, είναι επιλογή τους να ζουν μες στο σκοτεινό τους δωμάτιο. Αυτοί έσβησαν το φώς που πάλεψες να φέρεις μέσα σε αυτό.

Έχεις την υποχρέωση να το σεβαστείς, παρ όλη τη ‘’συναισθηματική μουντζούρα’’ που σου προξενεί. Εάν δε δείξεις πως εσύ που τους αγάπησες ειλικρινά, κι ας εσύ έγινες θυσία στον βωμό τους, σέβεσαι τις επιλογές τους τότε ποιός θα το κάνει; Να θυμάσαι πως εσύ μπορείς να ζεις με την αλήθεια σου, αυτοί μπορούν να ζήσουν μες το ψέμα τους;


Γράφει ο Χρήστος Παπαδόπουλος


Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr