Το Thessaloniki Likes χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.

.

Η ψυχολογική σημασία του να μιλάμε στα παιδιά τη γλώσσα της αλήθειας

Πόσο ειλικρινείς είμαστε με τα παιδιά μας;

 

Πόσο αποκαλυπτικοί είμαστε των όσων σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και πράττουμε;

 

Και πόσο απαιτητικοί είμαστε εμείς, αντίστοιχα από εκείνα, για τις δικές τους πραξεις, τις δικές τους κουβέντες, τα δικά τους συναισθήματα;

 

Λέμε συχνά ''τι είναι αυτό που κάνεις!'', ''τι είναι αυτά που λες!'' ή ''τι κουβέντες είναι αυτές;''

 

Έχουμε την προσδοκία, αν όχι την απαίτηση, τα παιδιά μας να τα κάνουν όλα σωστά, να είναι τα καλύτερα παιδιά, αλλά αυτό -αυτές οι προσδοκίες- τα γεμίζουν άγχος και συχνά ενοχές.

 

Σε κάθε περίπτωση εμείς ως γονείς λειτουργούμε ως πρότυπα για τα παιδιά μας και μάλιστα τα σημαντικότερα (ευτυχώς!). Ως πρότυπά τους λοιπόν, πρέπει να δίνουμε το καλό παράδειγμα. Και αυτό ισχύει και για τα θέματα της επικοινωνίας.

 

Να λέμε την αλήθεια, χωρίς φόβο και πάθος, τουλάχιστον σε ότι τα αφορά, κι όχι παραμύθια, ή τη μισή αλήθεια για να τα προστατεύσουμε, ''να μην πληγωθούν...'

 

Να τους εξηγούμε το πως έχουν τα πράγματα με απλά λόγια κατανοητά. Και τέλος να τα αφήσουμε να νοιώσουν ότι θέλουν γι’αυτα που άκουσαν -χαρά, λύπη, θλίψη, φόβο, θυμό, αγωνία, λαχτάρα, ανακούφιση…- κι ας τα βοηθήσουμε μετά να εκφραστούν.

 

Μιλάω – Ακούω – Κατανοώ (και αντίστροφα)

 

Υ.Γ: θα εκπλαγείτε ευχάριστα από την ανταπόκριση των παιδιών…

 

 

Γράφει ο Ψυχολόγος Γιάννης Ξηντάρας, xidaras.gr

 

 

 

Thessaloniki Arts and Culture  http://www.thessalonikiartsandculture.gr