Εύχομαι, από τη Μαρία Σκαμπαρδώνη

Εύχομαι, από τη Μαρία Σκαμπαρδώνη

Εύχομαι να συγχωρεθώ για τα λάθη μου, να συγχωρήσω όσους με έβλαψαν.

Να δώσω ζωή στα χρόνια μου και όχι χρόνια στη ζωή μου.
Να με αγαπάω για τις ατέλειές μου, να με δέχομαι με τα ελαττώματά μου.

Εύχομαι να ζω για να χαίρομαι το δώρο της Ζωής και όχι απλά για να επιβιώνω.
Να κοιμάμαι δίπλα στη βροχή, να ζωγραφίζω όποτε το αισθάνομαι και να είμαι ελεύθερη και όσο το δυνατόν απελευθερωμένη από υλικές ανάγκες.
Να σταματήσω να φοβάμαι το θάνατο, να ανησυχώ μήπως δε ζήσω μία ολοκληρωμένη ζωή.
Να ζω περισσότερο για τα θέλω μου, λιγότερο για τα πρέπει μου.

Εύχομαι να αγκαλιάζω με δύναμη, να κλαίω δυνατά και να γελάω ακόμα δυνατότερα.
Να βιώσω την ουσιαστική συνύπαρξη με τον Άλλον, να τιμήσω το σώμα μου και το πνεύμα μου στη διάρκεια της επίγειας ζωής μου.

Και όταν έρθει η ώρα που από τη ζωή αυτή θα φύγω, να ξέρω πως άφησα πίσω μου κάτι καλό, πως δεν έμεινε η ψυχή μου λερωμένη τώρα που ετοιμάζεται να την υποδεχτεί η Αιωνιότητα.

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Διαβάστε επίσης

Close