Ντίνος Ηλιόπουλος: Ο φινετσάτος κωμικός του ελληνικού κινηματογράφου

Ντίνος Ηλιόπουλος: Ο φινετσάτος κωμικός του ελληνικού κινηματογράφου

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος γεννήθηκε στις 12 Ιουνίου του 1915, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και ήθελε από πάντα ν’ ασχοληθεί με την υποκριτική. Αφού εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, διάβασε και έμαθε καλά Ελληνικά, μιας και κατά την άφιξή του στην Ελλάδα γνώριζε ελάχιστα. Ύστερα από την απόρριψη του Εθνικού Θεάτρου, ο Ηλιόπουλος απευθύνθηκε στη σχολή θεάτρου του Γιαννούλη Σαραντίδη, απ’ όπου αποφοίτησε με άριστα. Οι πρώτες δουλειές δεν άργησαν να έρθουν, με τον ίδιο να ανεβαίνει πρώτη φορά στη σκηνή το 1944, σε έναν μικρό ρόλο της παράστασης «Κυρία, σας αγαπώ». Στην πορεία, με τη βοήθεια της αείμνηστης Μαρίκας Κοτοπούλη απέκτησε πολλές επαγγελματικές επιτυχίες στο θέατρο, τις οποίες διεκπεραίωσε με τεράστια επιτυχία. Από το 1950, ξεκίνησε η πορεία του και στο χώρο του κινηματογράφου, με ταινία-σταθμό για την καριέρα του, το «Δράκος» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία του Νίκου Κούνδουρου και μουσική του Μάνου Χατζιδάκι. Το αστείρευτο ταλέντο και το ιδιαίτερο προσωπικό του στυλ τον καθιέρωσαν ως κωμικό, μέσα από ταινίες, όπως: «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες», «Το Κοροϊδάκι της Δεσποινίδας», «Ζητείται Ψεύτης», «Ο Ατσίδας», κ.α., ενώ στη συνέχεια μεγαλούργησε και στα αγαπημένα του μιούζικαλ, όπως το «Μερικοί το Προτιμούν Κρύο» και «Κάτι να καίει» και κέρδισε επάξια τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης».

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος ήταν ένας από τους μεγαλύτερους εκπροσώπους στο χώρο του θεάτρου και του κινηματογράφου. Ήταν από τους πιο ευγενικούς και μειλίχιους ανθρώπους του χώρου. Ξεχώρισε από τη φινέτσα και την απλότητα της ερμηνείας του. Συνεργάστηκε με πάρα πολλούς ανθρώπους του χώρου με τους οποίους υπήρχε αμοιβαία αγάπη και εκτίμηση, αλλά αδερφικός του φίλος ήταν ο Βαγγέλης Πλοιός.

Ο Ντίνος Ηλιόπουλος παντρεύτηκε δύο φορές. Ο πρώτος του γάμος κράτησε λίγους μήνες, ενώ από τον δεύτερο με την αυστριακής καταγωγής, Χίλντεγκαρντ Βίτσερ, απέκτησε δύο κόρες, την Εβίτα και τη Χίλντα και τρία εγγόνια.

Απεβίωσε στις 4 Ιουνίου του 2001 σε ηλικία 86 ετών και κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη, δύο μέρες μετά, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών. Κωμικός μέχρι το τέλος,λένε πως ο ίδιος είχε ζητήσει στην πλάκα του να υπάρχει γραμμένο το μήνυμα: «Με συγχωρείτε κυρίες μου, που δε μπορώ να σηκωθώ».

Διαβάστε επίσης

Close