Τhe Best of 2014!

Τhe Best of 2014!

Μέσα στα πλαίσια του 2014 είδαμε, ξεχωρίσαμε αλλά και αγαπήσαμε…..

Μέρος 1ο: Παρασκευή Γιουβανάκη

1. ΧENIA
Eίναι η ταινία που με άγγιξε και με έκανε να την αγαπήσω όσο καμία άλλη για τη χρονιά του 2014. Η φράση «δεν πρέπει να τη χάσετε» πραγματικά ακούγεται λίγη και μικρή. Το «Xenia» θα σας αγγίξει, θα σας κάνει να δακρύσετε αλλά και να χαμογελάσετε με ευτυχία και αισιοδοξία.
2. Gone Girl
Έκανε πολλούς να παραμιλάνε μετά την προβολής της. Και όχι άδικα. Το Gone Girl μας «έστειλε»! Αιχμηρό, αποκαλύπτικό. Λόγια «έξω από τα δόντια», με έναν ιδιαίτερο τρόπο σε κάνουν να νιώθεις άβολα, λες και απευθύνονται σε σένα και όχι στους σεναριακούς χαρακτήρες.
3. White God
Μια ψυχή φυλακισμένη σε ένα κλουβί που αδημονεί να ξεφύγει. Αυτό ίσως είναι ο «Λευκός Θεός». Ή τουλάχιστον αυτό μου έβγαλε εμένα.
Έχουμε να κάνουμε με μια ταινιάρα αντιρατσιστικού μηνύματος, κατά των «γκέτο» που υπάρχουν διάσπαρτα στην κοινωνία μας, δομημένη πανέξυπνα, που σε κάνει να τη λατρέψεις.
4. The Tribe
Για 130 λεπτά απουσιάζει μια αίσθηση. Αυτής της ομιλίας. Αλήθεια, μας είναι τόσο απαραίτητη όσο ίσως πιστεύουμε και στην περίπτωση της ταινίας αλλά και στη ζωή γενικότερα? Στην περίπτωση της ταινίας, από το πρώτο κιόλας λεπτό, παύει να μας ξενίζει το γεγονός ότι δεν ακούμε διαλόγους με λόγια και λέξεις. Βυθιζόμαστε στον κόσμο της «Φυλής» που δεν διαφέρει σχεδόν καθόλου από τον δικό μας. Βία εδώ, βία και εκεί. Αγάπη εδώ, αγάπη και εκεί. Πόνος εδώ, πόνος και εκεί.
5. Boyhood
Όλη η ταινία είναι μια διδαχή για τη ζωή (πόσο κλισέ φαίνεται αυτό ε? Αλλά είναι αλήθεια!) Η κάμερα του Linklater δεν διστάζει να μας φέρει πολύ κοντά στους ήρωες. Καθώς την παρακολουθούμε βιώνουμε και ‘μεις τις καταστάσεις των ηρώων και αυτό βοηθά στο να εμβαθύνουμε τις σκέψεις μας παίρνοντας ως παράδειγμα καταστάσεις από τις δικές μας ζωές.
6. Love is strange
Μέσα από την εξέλιξη της ιστορίας του ομοφυλόφιλου ζευγαριού, εμπλέκεται και ένα ετεροφυλόφιλο ζευγάρι και παρακολουθούμε τις εντάσεις και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει και αυτό με τη σειρά του. Έτσι ο σκηνοθέτης φαίνεται να μας ρωτά: «Τι θα πει γκει ή straight αγάπη δηλαδή?» και να μας απαντά αμέσως μετά: «Αγάπη σκέτο λέγεται, και έχει τα προβλήματα της. Υπάρχουν και συμβαίνουν και οι 2 περιπτώσεις!»
7. The Grand Budapest Hotel
Αναμφισβήτητα μια από τις πολυαγαπημένες και ιδιαίτερες ταινίες της χρονιάς! Μια ταινία -οφθαλμόλουτρo με τη μοναδική πολύχρωμη παλέτα που χρησιμοποιεί ο Anderson, και με ιδιαίτερο χιούμορ.
8. Human Capital (Il Capitale Umano)
Το «Ανθρώπινο Κεφάλαιο», ένας όρος ανατριχιαστικός στη σκέψη, καθορίζει στην πραγματική ζωή, την καθαρή αξία της αποζημίωσης στην οικογένεια του θύματος σε περίπτωση ατυχήματος…Ανθρώπινη ταινία που δεν σταματά να σε κρατά σε αγωνία και προβληματισμό.
9. Jimmy’s Hall
O πολιτικοποιημένος και ανθρωπιστής σκηνοθέτης από την Ιρλανδία, επιστρέφει με την (ίσως) τελευταία ταινία του και μας διηγείται μια συγκλονιστική,αληθινή ιστορία.
Μια καθαρόαιμη ταινία για την έννοια του προσωπικού αγώνα, της αυτοθυσίας και άλλων παρόμοιων αγαθών, που αφυπνίζει το θεατή.
10. Deux jours,une nuit (Δυο μέρες, μια νύχτα)
Οι αδερφοί Dardenne -που θεωρούνται πλέον από τους σημαντικότερους Ευρωπαίους κινηματογραφιστές αλλά και ειδήμονες σε τέτοια σοβαρά θέματα, δημιούργησαν μια πέρα για πέρα ανθρώπινη ταινία, με ένα φλέγον ζήτημα, μια επίκαιρη και άβολη περίπτωση. Δεν σκεφτόμαστε στιγμή πως είναι η ηθοποιός-σταρ αυτή που βλέπουμε. Η Cotillard είναι η Σάντρα. Το σώμα της, ετοιμόρροπο. Η απόγνωση και η αγωνία αποτυπώνονται σε κάθε σημείο του σώματός της.
…..και επειδή δεν μπόρεσα να αντισταθώ, θα αναφέρω μερικές ακόμη που άφησαν το δικό τους γοητευτικό στίγμα…
Searching for Sugarman
Μια πραγματικά υποδειγματική δουλειά που αξίζει να τη δείτε, και να νιώσετε τον ενθουσιασμό της ανακάλυψης. Στην περίπτωση αυτή, την «ανακάλυψη» του αφανή ήρωα, Sixto Rodriguez.
ENEMY
«Το χάος είναι μια τάξη που δεν αποκρυπτογραφήθηκε ακόμα»
(Ζοζέ Σαραμάγκο) είναι η φράση που καλούμαστε να κρατήσουμε στην άκρη του μυαλού μας από την αρχή ως το τέλος της ταινίας αυτής.
A most wanted man
Ο «Καταζητούμενος» είναι καταδικασμένος να είναι για πάντα πλέον «μια από τις τελευταίες ταινίες του Philip Seymour Hoffman ». Χωρίς τη χρήση ειδικών εφέ και άλλων σαλτσών, όπως συνηθίζεται πλέον σε πολλές ταινίες του είδους, κρατά μια ισορροπημένη για το θεατή αγωνία.
Υ.Γ. Α ρε Hoffman…..
The Spectacular Now
Η πλοκή του σεναρίου, σαν νεανική ρομαντική που είναι, φαντάζει οικείa στα μάτια μας, αλλά το θέμα του μας αφήνει με το δυνατό μήνυμα, ότι όμορφο είναι το να ζεις το παρόν σου αλλά περισσότερο όμορφο και ουσιαστικότερο το να προσπαθείς για ένα καλύτερο μέλλον, και το να δείχνεις σεβασμό στα άτομα που σου δίνουν αγάπη.
Μagical Girl
Το «Magical Girl» είναι σκοτεινό και παράτολμο. Σε σοκάρει και σε κρατά καλά καθισμένο στο κάθισμά σου. Συνδυάζει με επιτυχία τη λογική και την τρέλα και σε βάζει σε σκέψεις τύπου «εγώ άραγε θα το έκανα αυτό?» Η αφήγηση είναι γεμάτη ανατροπές, με ιστορίες μυστηρίου να εξελίσσονται μέσα από εξίσου μυστήριες σκηνές και πλάνα.
Μέρος 2ο: Iλόνα Αγγελίδου

1. Gone Girl
Το θρίλερ μυστηρίου του David Fincher όχι μόνο μας εκπλήσει ευχάριστα αλλά μας παρασύρει στα άδυτα ενός μοχθηρού γυναικείου μυαλού , ρουφώντας κάθε σταγόνα ενδοιασμού που μπορεί να είχαμε πριν την δούμε.
2. 71′
Το κύριο θέμα που πραγματεύεται το «’71» μπορεί να είναι ο πόλεμος, αλλά η ταινία αυτή δεν μένει μόνο στην επιφανειακή αναπαράσταση του πεδίου μάχης με μόνο όπλο την δράση. Με ευέλικτο και έξυπνο τρόπο μας εισάγει στα βαθύτερα αίτια που κρύβονται πίσω από τον πόλεμο. Η ανθρώπινη απληστία και τα αντικρουόμενα συμφέροντα οδηγούν πάντα σε αιματοχυσία. Οι στρατιώτες απλά πιόνια σε ένα παιχνίδι συμφερόντων.
3. Ida
“Ida” ,το κινηματογραφικό κείμενο του Πολωνού σκηνοθέτη Pawel Pawlikowski, το οποίο μέσα στην κομψή λιτότητα του μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί αριστούργημα. Η ταινία αν και γυρισμένη το 2013 αποτυπώνει τόσο πιστά την εποχή στην οποία διαδραματίζεται ώστε περνάει την ψευδαίσθηση ότι όντως βρισκόμαστε στις αρχές του 1960 στην Πολωνία. Η ιστορία ρεαλιστική ως το κόκαλο, ευαίσθητη και ανατρεπτική βρίσκει το κλειδί της επιτυχίας στο μέτρο.
4. Boyhood
H δραματική ταινία του Richard Linklater παρουσιάζει με έναν γοητευτκότατο τρόπο το φάσμα της ζωής του μικρού του πρωταγωνιστή και μας εντυπωσιάζει παρά την μεγάλη διάρκεια, κι αυτό ακριβώς για τον λόγο ότι γινόμαστε ένα με την αφηγούμενη ιστορία.
5. Deux Jours, Une Nuit (Δυο μέρες, μια νύχτα)
To «Δυο Ημέρες, Μια Νύχτα» ρεαλιστικό, επίκαιρο και ταυτόχρονα επιβλητικό ,με την αγαπημένη Marion Cotillard σε πρωταγωνιστικό ρόλο μας κλέβει την ανάσα.
6. Foxcatcher
Το πραγματικά ιδιαίτερο στοιχείο που έχει η οπτική του σκηνοθέτη είναι η συγκρατημένη, φαινομενικά ήρεμη ματιά που έχει πάνω στην ιστορία. Δεν είναι ούτε πολύ δραματική η προσέγγιση ούτε και αδιάφορη, καταφέρνει να εξισορρωπίσει λοιπόν τις εντάσεις σε τέτοιο βαθμό που η κλιμάκωση που έχει το σενάριο μας φέρνει ακριβώς εκεί που θέλει.
7. White God
Mια αλληγορική ιστορία που συγκινεί, δίνει τροφή για σκέψη και πείθει με την σοκαριστική απλότητα της, δεν χρειάζονται ειδικά εφέ για να σε αγγίξει κάτι τόσο χειροπιαστά αληθινό που σε περιβάλει καθημερινά.
8. Starred up
«Οι Γροθιές Στους Τοίχους» σε σκηνοθεσία του David Mackenzie είναι ένα κλειστοφοβικό δράμα δωματίου που διαδραματίζεται στις φυλακές. Ταινίες που αναπαριστούν την ζωή στις φυλακές έχουν γίνει πολλές. Εδώ όμως μιλάμε για μια ωμή, ρεαλιστική αφήγηση που αποφεύγοντας τα πολλά cliche του είδους καταφέρνει να εντάξει τον θεατή στα σπάργανα της ταινίας.
9. Interstellar
Το κλειδί της ταινίας αυτής κρύβεται στο συναίσθημα, αυτή είναι η κινητήρια δύναμη, η αγάπη. Πιο ειδικά η πρώτη ώρα της ταινίας αφιερώνεται στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στη γη , και αυτές τις παρατηρούμε στα πλαίσια της οικογένειας του Cooper. Κυρίως σ’ αυτό το σημείο βλέπουμε να χτίζεται η σχέση του με την κόρη του Murph.
10. Fury
Ο σκηνοθέτης θέλησε να επικεντρωθεί στο πλήρωμα του τανκ με την ονομασία «Fury». Οι βετεράνοι στρατιώτες που φέρουν βαθιές ψυχικές και όχι μόνο σωματικές ουλές, βρίσκουν καταφύγιο μέσα στο τανκ, το οποίο όμως μπορεί ανά πάσα στιγμή να γίνει και ο τάφος τους. Μέσα στο τανκ επικρατεί μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα δράματος. Και ο μόνος τρόπος να μην χάσουν το μυαλό τους οι στρατιώτες είναι να δουλέψουν μαζί όχι μόνο σαν ομάδα αλλά και σαν οικογένεια.




Διαβάστε επίσης

Interstellar, κριτική ταινίας

Interstellar, κριτική ταινίας

Σκηνοθεσία: Christopher Nolan

Ηθοποιοί: Matthew McConaughey, Anne Hathaway, Jessica Chastain, Casey Affleck, Mackenzie Foy, Timothée Chalamet, David Gyasi, Wes Bentley, Matt Damon, Bill Irwin, Josh Stewart, Topher Grace, David Oyelowo, John Lithgow, Ellen Burstyn, Michael Caine

Close