Ακούω... από την Πέρθα Καλέμη

Ακούω… από την Πέρθα Καλέμη

Ακούω τη φωνή σου
κι ανασταίνεται τ’ όνειρο.

Γεύομαι τη σκέψη σου
και γαλανίζει ο ουρανός.

Ψυχανεμίζομαι την καρδιά σου
και σωπαίνει το σύμπαν.
Το νιώθεις;

Με πόσες διαμαντόπετρες
μετράς την τιμή των δακρύων μου;

Οι σπασμοί του έρωτά μου
αμέτρητοι σεισμοί του εγκέλαδου.

Κάνω τον ουρανό σου ιμάτιο
και σε φορώ ντυμένη
με της Οφηλίας το μπλε νυφικό.

 

Πέρθα Καλέμη, από τη συλλογή Ερωτικά Αλληλούια, Λυρικές Μπαλάντες Της καρδιάς και του πάθους

Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Κάπλα

Διαβάστε επίσης

Close