Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς: « Όταν γεράσεις »

Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς: « Όταν γεράσεις »

Γκριζομάλλα γερασμένη όταν θα ‘σαι…

Γκριζομάλλα γερασμένη όταν θα ‘σαι,
νυσταγμένη πλάι στο τζάκι,
στα χέρια πάρε τούτο το βιβλίο, κι ονειρέψου,
αργοδιαβάζοντας, τη γλύκα εκείνη
που τα βαθύσκιωτά σου μάτια, άλλοτε, είχαν.

Πόσοι εκείνες τις στιγμές της γελαστής σου χάρης δεν ελάτρεψαν,
και πόσοι, μ’ έρωτα αληθινό, ή ψεύτικο, την ομορφιά σου·
όμως, την προσκυνήτρα την ψυχή σου
αγάπησ’ ένας μόνο
κι αγάπησε τις λύπες που αλλάζαν τη μορφή σου.

Κι όπως κοντά στη σχάρα τη φλογόφεγγη θα γέρνεις,
να ψιθυρίσεις, με κάποια θλίψη, πώς επέταξεν ο έρωτας,
πώς πέρασε πάνω απ’ τα βουνά,
και πώς επήγε να το κρύψει το πρόσωπό του
μέσα στων αστεριών τα πλήθη.

Μετάφραση του Σπύρου Ηλιόπουλου (Yeats, 70 Ερωτικά, Εστία, γ΄ έκδοση 2004, σελ. 74)

και το πρωτότυπο κείμενο

WHEN you are old and gray and full of sleep,
And nodding by the fire, take down this book,
And slowly read, and dream of the soft look
Your eyes had once, and of their shadows deep;

How many loved your moments of glad grace,
And loved your beauty with love false or true,
But one man loved the pilgrim soul in you,
And loved the sorrows of your changing face;

And bending down beside the glowing bars,
Murmur, a little sadly, how Love fled
And paced upon the mountains overhead
And hid his face among a crowd of stars.

William Butler Yeats, When You Are Old

Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Κάπλα

Διαβάστε επίσης

Close