Τελικά, ο θάνατος είναι μεγάλος ψεύτης, Άμλετ Λίμα Κιντάνα

Τελικά, ο θάνατος είναι μεγάλος ψεύτης, Άμλετ Λίμα Κιντάνα

Ο θάνατος να κλέψει τη ζωή; Δεν μπορεί να σκαρώσει αυτή τη φάρσα… γιατί η ζωή είναι σαν το φως που διαλύει το σκοτάδι.

Λέει ψέματα όταν δηλώνει πως θα μου πάρει τη ζωή,

σαν να μπορούσε να διακόψει την άνοιξη,

γιατί, στο κάτω κάτω,
ο θάνατος μόνο το χρόνο μπορεί να μου κλέψει,

την ευκαιρία να γελάσω,
να φάω ένα μήλο,

να πω έναν λόγο,
να πατήσω το χώμα που αγαπώ,
να ανάψω τον έρωτα για την κάθε μέρα.

Να δώσω το χέρι, να παίξω κιθάρα,
να μεταδώσω την ελπίδα.

Τους χώρους μόνο αλλάζει.
Πού θα ξαπλώσω το κορμί μου,

αν θα χορέψω στο φως του φεγγαριού,
ή θα περάσω το ποτάμι κολυμπώντας.



Αν θα μείνω στο κρεβάτι, αν θα πάρω άλλο δρόμο,
θα καθίσω σ’ ένα κλαδί δέντρου,
ή αν θα τραγουδάω κάτω απ’ τα παράθυρα.

Αλλά, να κλέψει τη ζωή;… Αυτό δεν το μπορεί.
Δεν μπορεί να σκαρώσει αυτή τη φάρσα… γιατί η ζωή…

Η ζωή είναι πυρσός που περνάει από χέρι σε χέρι,
από άνθρωπο σε άνθρωπο, από σπόρο σε σπόρο,

είναι μια μεταβίβαση χωρίς επιστροφή,
μια αέναη κίνηση προς το μέλλον,
σαν το φως που διαλύει το σκοτάδι.

 

 

© Δημοσιεύεται με άδεια από τον δικτυακό τόπο enallaktikidrasi.com – Δεν επιτρέπεται η αναδιανομή

 

 

 

 




Διαβάστε επίσης

Artist: Sally Mann (detail)

Erri De Luca: με την αγάπη μεγάλωνα, πιο πολύ απ’ ότι με τις πληγές

Ένα σώμα κλεισμένο στο κουκούλι του κι ένα κεφάλι να πασχίζει να το παραβιάσει…… «Δέκα χρόνια κρατούσα». Η παιδική ηλικία τελειώνει επίσημα μόλις προσθέσεις στα χρόνια σου το πρώτο μηδενικό. Στριμωγμένος στο ίδιο κατσιασμένο κορμάκι του πιτσιρίκου, ανάστατος από μέσα κι ασάλευτος απόξω. Ένα σώμα κλεισμένο στο κουκούλι του κι ένα κεφάλι να πασχίζει να […]

Close