Ιστορίες από τον Ειρηνικό: Μαθήματα οικονομίας από το Τουβαλού

Ιστορίες από τον Ειρηνικό: Μαθήματα οικονομίας από το Τουβαλού

Το μικροσκοπικό νησιωτικό κράτος του Τουβαλού (λέξη που στην τοπική γλώσσα σημαίνει “οχτώ [νησιά] μαζί”) αποτελείται από εννιά νησιά. Και μόνο απ’ αυτό, εύλογα θα σκεφτόταν κανείς ότι η μοίρα αυτής της χώρας δεν προεξοφλεί σπουδαίες επιδόσεις σε πεδία που έχουν να κάνουν με μαθηματικά, όπως για παράδειγμα η οικονομία.

Άλλωστε μια από τις ελάχιστες φορές που απασχόλησε το Τουβαλού την επικαιρότητα, είχε να κάνει με την προσπάθεια ενός πονηρού Άγγλου γιατρού να εκμεταλλευθεί την ευήθεια ενός ταχυδρομικού υπαλλήλου για να βγάλει εύκολα λεφτά.

Όταν κάποτε στα 1916, ο δρ. G. McNaughton, γιατρός στην ατόλλη και πρωτεύουσα του Τουβαλού Φουναφούτι πήγε να στείλει ταχυδρομικώς κάποιο πακέτο, πληροφορήθηκε από τον νεαρό και άπειρο υπάλληλο G.H. Kelsey Burge ότι έχουν εξαντληθεί τα γραμματόσημα υψηλής αξίας.

Ο πανούργος γιατρός, εύκολα έπεισε τον Burge ότι η ενδεδειγμένη πορεία δράσης (αντί να εισπράξει ο υπάλληλος το ποσό και να σφραγίσει τον φάκελο με την επισήμανση “το τέλος κατεβλήθη”) ήταν να σφραγίσει τα γραμματόσημα χαμηλής αξίας με υπερχρέωση.

Έτσι, παραβαίνοντας τους κανόνες, τα γραμματόσημα αυτά θα γίνονταν αμέσως σπάνια και ο – επιτρέψτε μου το λογοπαίγνιο – naughty McNaughton θα γινόταν γρήγορα πλούσιος. Η φιλοτελική όμως κοινότητα που τουλάχιστον τότε αποτελούταν από ηθικά στοιχεία κατάλαβε το κόλπο και με αποφασιστικότητα γύρισε την πλάτη στην απάτη του McNaughton, αρνούμενη να συμπεριλάβει τα “Προσωρινά του Φουναφούτι”, όπως ονομάστηκαν τα γραμματόσημα αυτά, στους σχετικούς καταλόγους.

Ούτε στα μαθηματικά είχε λοιπόν ιδιαίτερη έφεση το καημένο το Τουβαλού, ούτε στην αυτοπροστασία του έναντι των κάθε λογής απατεώνων. Και το πράγμα γίνεται ακόμη χειρότερο: παρά τις ομορφιές των νησιών, το Τουβαλού είναι η χώρα με τους λιγότερους τουρίστες με μόλις 1000 επισκέπτες το χρόνο, ενώ η βασική οικονομική δραστηριότητα πέρα από την αλιεία, παραδοσιακά είναι η διατήρηση από γενιά σε γενιά των οικογενειακών βάλτων όπου καλλιεργείται για τη βρώσιμη κονδυλώδη ρίζα του ένα είδος τάρο (ή κολοκασίου για τους Κύπριους και τους Δωδεκανήσιους μεταξύ μας), το cryptosperma merkusii με τ’ όνομα. Άντε δηλαδή να προκόψεις μ’ αυτές τις προκείμενες.

Κι όμως! Το μικρό και φτωχικό Τουβαλού, με όλους αυτούς τους αρνητικούς οιωνούς και με όλα τα περιβαλλοντικά προβλήματα που συνεπάγεται η κλιματική αλλαγή για μια ομάδα νησιών χωρίς νερό και με υψόμετρο που μετά βίας ξεπερνά τα 4 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας στο υψηλότερο σημείο, δίνει πού και πού μαθήματα οικονομικής διαχείρισης.

Πρώτα απ’ όλα, με την πώληση δικαιωμάτων αλιείας στην ΑΟΖ του. Το 2013, το εισόδημα από τις άδειες αλιείας ξεπέρασε το 45% του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα η εθνική οικονομία να πετύχει πλεονάσματα (μην το πείτε όμως στους “θεσμούς”!) της τάξης του 31,9% του ΑΕΠ!

Δεύτερο, και σπουδαιότερο, κερδίζοντας τρελά λεφτά από το πουθενά. Το Τουβαλού βλέπετε έχει την τύχη να έχει ως internet domain την πολύφερνη κατάληξη “.tv”. Έξυπνα λοιπόν η χώρα έκλεισε το 2000 συμφωνία με την εταιρία Verisign στην οποία παραχώρησε τη διαχείριση του .tv για 50 εκατομμύρια δολάρια – συμφωνία που ανανεώθηκε το 2012 χωρίς να δοθούν στη δημοσιότητα οι λεπτομέρειες.

Πριν πείτε “σιγά το ποσό”, υπολογίστε ότι το ΑΕΠ αυτής της χώρας των 10.000 κατοίκων ήταν το 1999 γύρω στα 14 εκατομμύρια δολάρια – ή αλλιώς, αν το πάρουμε αναλογικά, είναι ισοδύναμο με μια συμφωνία 695 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την Ελλάδα, ή γύρω στις δύο φορές το εθνικό μας χρέος.

Στην Ελλάδα πάντως έλαχε το “.gr”. Πού να το πουλήσουμε – σε σάιτ με άγριες γάτες; σε σάιτ με γυναικεία πανκ συγκροτήματα; σε σάιτ διαχείρισης θυμού; Μήπως απλώς να το βάλουμε στο Υπερταμείο και να βρουν την άκρη οι τροϊκανοί; Ερωτηματικά…

Πηγή: skra-punk




Διαβάστε επίσης

Close