Αγγελοχώρι, ο γαλαξίας και ο Δίας και ποίηση Νικηφόρου Βρεττάκου

Αγγελοχώρι, ο γαλαξίας και ο Δίας και ποίηση Νικηφόρου Βρεττάκου

Μια εξαιρετική φωτογραφία του Τάσου Αγάπη (Tasos Suicico Agapis‎) ήταν η αφορμή για ακόμα ένα άρθρο της σειράς «Μια φωτογραφία, μια ιστορία».

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στο Αγγελοχώρι Θεσσαλονίκης και εστιάζει στον Γαλαξία και στον Δία!

Μια φωτογραφία που δένει απόλυτα με το σπουδαίο ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου:

Οι μικροί γαλαξίες

Πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι πάνω στη γη.
Σταματάνε για λίγο, στέκονται ο ένας
αντίκρυ στον άλλο, μιλούν μεταξύ τους.
Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν
σαν πέτρες που βλέπονται.
Όμως, εσύ,
δε λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες
μες από μένα, κάτω απ’ τα τόξα μου,
όπως κι εγώ: προχώρησα ίσα, μες από σένα,
κάτω απ’ τα τόξα σου. Σταθήκαμε ο ένας μας
μέσα στον άλλο, σα νάχαμε φτάσει.
Βλέποντας πάνω μας δυο κόσμους σε πλήρη
λάμψη και κίνηση, σαστίσαμε ακίνητοι
κάτω απ’ τη θέα τους –
Ήσουν νερό,
κατάκλυσες μέσα μου όλες τις στέρνες.
Ήσουνα φως, διαμοιράστηκες. Όλες
οι φλέβες μου έγιναν άξαφνα ένα
δίχτυ που λάμπει: στα πόδια, στα χέρια,
στο στήθος, στο μέτωπο.
Τ’ άστρα το βλέπουνε, ότι:
δυο δισεκατομμύρια μικροί γαλαξίες και πλέον
κατοικούμε τη γη.

Φωτογραφία: Tasos Suicico Agapis‎
Ποίηση: Νικηφόρος Βρεττάκος

Διαβάστε επίσης

Close