Θεσσαλονίκη, άδεια πόλη

Θεσσαλονίκη, άδεια πόλη

“Μια φωτογραφία, μια ιστορία” αλλά το μόνο που μπορούμε να γράψουμε είναι ένα ποίημα του Καβάφη.

Θεσσαλονίκη, Μάρτιος 2020, μια εικόνα απόκοσμη από τον Theodore Dimoschakis

Κ. Π. Καβάφης, «Η Πόλις»

Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα.
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή·
κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμμένη.

Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.»

Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς·
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γη την χάλασες.

“Ποιήματα 1897-1933, εκδόσεις Ίκαρος”

Θεσσαλονίκη, άδεια πόλη
©Theodore Dimoschakis

Φωτογραφία: Theodore Dimoschakis
Ποίηση: Κ. Π. Καβάφης

Διαβάστε επίσης

Close