Δεν είναι όλες οι ζωές ίδιες, δεν είναι όλα τα περιβάλλοντα ίδια συνεπώς δεν είναι ίδιες και οι διαδρομές.

Υπάρχει μια παρανόηση βασισμένη σε κοινωνικά πρότυπα και στερεότυπα που πολλές φορές πηγάζει από την τοξική θετικότητα ότι όλοι οι  άνθρωποι ένιαι ίδιοι καθώς επίσης και ¨ότι μπορεί ο ένας το μπορεί και ο άλλος¨ και δεν υπάρχουν μπλοκαρίσματα. Όλα είναι θέμα θέλησης και η αποτυχία είναι θέμα ¨τεμπελιάς¨. Σε αντίθεση όμως με ότι πιστεύετε δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι ούτε κοινές πορείες ούτε κοινές αφετηρίες στην επίτευξη των στόχων τους.

Ξεκαθαρίζοντας αρχικά τα βασικά αγαθά που οφείλει να έχει ένας άνθρωπος και διαχωρίζοντας τον δυτικό κόσμο από τις υπόλοιπες υποανάπτυκτες χώρες ξεκάθαρα μπορεί να δει ο καθένας αν θα μπορούσε να είναι χειρότερα στην βασική του επιβίωση, αλλά πόσο τοξικό είναι αυτό το στερεότυπο με το οποίο μεγάλωσαν γενιές και γενιές.

Αυτή η ενοχή του ¨δεν έχεις ανάγκη¨, ¨άλλοι δεν έχουν να φάνε¨, ¨δεν έχεις δει τα χειρότερα για αυτό παραπονιέσαι¨, ¨κλαίγεσαι χωρίς λόγο¨. Το βάρος αυτών των φράσεων είναι μεγάλο και άδικο καθώς οι στόχοι, τα όνειρα μας και οι περιορισμοί μας δεν είναι θέμα βασικών αγαθών πάντα. Σίγουρα οι καλές συνθήκες ζωής είναι αναγκαίες αλλά όχι προαπαιτούμενες καθώς δεν μπορεί να μετρηθεί η ψυχολογική κατάσταση ενός ανθρώπου και οι ανασφάλειες του με το επίπεδο επιβίωσης του.

Συχνά άλλωστε είναι τα παραδείγματα που ακούμε καθημερινά και παραδειγματιζόμαστε όπου ένας άνθρωπος με οριακές συνθήκες ζωής καταφέρνει τους στόχους του σε αντίθεση με ανθρώπους που έχουν περισσότερες και από τις βασικές ανέσεις στην ζωή τους και αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει ένας τεράστιος καθοριστικός παράγοντας . ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ.

Το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει ένα άτομο και μέσα από το οποίο δημιουργεί το χαρακτήρα του. Αυτό θα καθορίσει πόσο ικανό θα νιώθει αυτό το άτομο στη ζωή του να πετυχει στόχους, να πιστέψει στον εαυτό του και να καταφέρει να ξεπεράσει τις δυσκολίες και να αντέξει στο χρόνο. Οι άνθρωποι που θα γνωρίσουμε σαν φροντιστές στο ξεκίνημα της ζωής  μας  θα οργανώσουν το μυαλό μας και θα  δημιουργήσουν την οπτική στο να βλέπουμε τα προβλήματα σαν στεγανά η απεριόριστες δυνατότητες και ευκαιρίες.

Εφόσον δεν γεννιόμαστε όλοι με αυτή την πολυτέλεια¨ ενός υγιούς περιβάλλοντος δεν υπάρχει και κανένας λόγος για συγκρίσεις καθώς η σύγκριση είναι ο πιο εύκολος τρόπος να ακυρώσεις την διαδρομή σου. Αν δεν έχεις φτάσει εκεί που θες είναι γιατί ακόμα πηγαίνεις και μαθαίνεις κατά την διαδρομή. Όσο πιο δύσκολο το ταξίδι τόσο πιο μεγάλη η ευγνωμοσύνη που θα αισθανθείς στο τέλος της διαδρομής!

Κάποιοι άνθρωποι καλώς η κακώς έμαθαν πρώτα να επιβιώνουν και μετά να ονειρεύονται. Δεν είναι μειονέκτημα που σε φέρνει σε κατώτερη θέση είναι μάθημα ενσυναίσθησης και χαρακτήρα που σε τοποθετεί χιλιόμετρα μπροστά από άλλους καθώς όσο εσύ χτίζεις θεμέλια, παίρνεις μικρές νίκες και δουλεύεις σιωπηλά άλλοι ζουν μέσα στο χρυσό κλουβί τους προστατευμένοι από κινδύνους, αποστασιοποιημένοι από προκλήσεις και με παρωπίδες ψεύτικης ευτυχίας. Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι άλλοι που δεν περνάνε δυσκολίες είναι δυστυχισμένοι αλλά δεν είναι εσύ !Δεν είναι ίδιο το ταξίδι τους!

ΜΗΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΣΑΙ

Εκτός του περιβάλλοντος που είναι το Α και το Ω στην ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου δεν είναι ίδιες οι παλινδρομήσεις που θα έχεις κατά τη διάρκεια της πορείας σου, ίσως χρειαστεί να γυρίσεις στην αφετηρία, ίσως χρειαστεί να επιβραδύνεις και ίσως νομίσεις ότι τερμάτισες ενώ θα είσαι ακόμα στην αρχή.

Η κοινωνία χειροκροτεί δυστυχώς μονό το αποτέλεσμα και αυτό είναι μεγάλος αποπροσανατολισμός για ένα μακρύ ταξίδι. Κανένας άνθρωπος δεν οφείλει να αλλάξει την πορεία του απλά επειδή τον εξαναγκάζει το κοινωνικό σύνολο που βρίσκεται. Εκτός από τα ορατά σημεία της ανισότητας 2 ανθρώπων όπως για παράδειγμα οικονομική αστάθεια, ψυχολογική υποστήριξη, γεωγραφική θέση κ.α υπάρχει και η εσωτερική μάχη του καθενός με τους φόβους του, με τις φωνές στο κεφάλι του, με τις πεποιθήσεις του και τα όρια του.

Δεν είναι ανάγκη η νίκη να είναι ηχηρή, κάποιες φορές  νίκη είναι ότι δεν τα έχεις ακόμα παρατήσει! Μικρές νίκες άλλωστε συνθέτουν έναν μαραθώνιο επιτυχίας. Δεν είναι ανάγκη να δημιουργείς ενοχές στον εαυτό σου κάθε φορά που ξεκουράζεσαι από την διαρκή προσπάθεια!

Σκοπός είναι να επιλέξεις εσύ εσένα κάθε φορά όσες φορές χρειαστεί, γιατί η εξωτερική επιβεβαίωση μπορεί να είναι πρόσχαρη, ψεύτικη, πολλές φορές και ημιτελής εξυπηρετώντας ύπουλο σκοπό. Θα υπάρξουν πολλοί που όσο θα προοδεύεις θα θελήσουν να σου χαλάσουν το ταξίδι σου, μην είσαι εσύ ένας από αυτούς που θα γκρεμίσει ότι έχει χτίσει με την διαρκή σύγκριση. Έξαλλου όσο πιο υπερβολική η εικόνα τόσο πιο σαθρό το μέσα, η ανασφάλεια είναι ηχηρή πάντα.

Δεν ξεκινάνε οι άνθρωποι από τις ίδιες αφετηρίες ζωής, δεν έχουν τους ίδιους τερματισμούς και αυτό είναι που νοηματοδοτεί τα ταξίδια τους! Δεν έχει σημασία πότε, που και με ποια αφορμή θα είναι αυτή η αφετηρία έχει σημασία ο τερματισμός όμως να είναι όταν, εκεί και με τρόπο που θα διαλέξεις εσύ!

Γράφει η Κωνσταντίνα Γκύζη, Απόφοιτος Ψυχοδυναμικής Ψυχοθεραπείας/Αρθρογράφος

Επιμέλεια κειμένου: Μαρία Κάπλα