Μια ματιά στη ζωή και το έργο του συγγραφέα, Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Μια ματιά στη ζωή και το έργο του συγγραφέα, Χόρχε Λουίς Μπόρχες

Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες ήταν Αργεντινός συγγραφέας και θεωρείται μία από τις σημαντικότερες λογοτεχνικές μορφές του 20ού αιώνα. Ήταν γνωστός κυρίως για τα φανταστικά διηγήματά του, αλλά υπήρξε και ποιητής, κριτικός και άνθρωπος των γραμμάτων.

Ο Χόρχε Φρανσίσκο Ισιδόρο Λουίς Μπόρχες Ασεβέδο γεννήθηκε στο Μπουένος Άιρες. Ο πατέρας του, Χόρχε Γκιγέρμο Μπόρχες Ασλάμ, ήταν δικηγόρος και δάσκαλος ψυχολογίας και επίσης είχε λογοτεχνικές φιλοδοξίες σύμφωνα με τον γιο του. Η μητέρα του , Λεονόρ Ασεβέδο Σουάρες, ήταν από παλιά οικογένεια της Ουρουγουάης. Ο Χόρχε Λουίς είχε ισπανική, πορτογαλική και βρετανική καταγωγή, ενώ στο σπίτι μιλούσαν ισπανικά και αγγλικά.

Κατά τον Α’ Παγκόσμιο, η οικογένεια Μπόρχες μετακόμισε σε διάφορα μέρη. Ένα από αυτά ήταν και η Ισπανία, όπου ο Χόρχε Λουίς έγινε μέλος του άβαν-γκαρντ ουλτραϊστικού κινήματος και εξέδωσε το πρώτο του ποίημα, «Ύμνος στη Θάλασσα».

Ο Μπόρχες έζησε το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα και έτσι επηρεάστηκε από την περίοδο του Μοντερνισμού και ιδιαίτερα από τον Συμβολισμό. Η πεζογραφία του αναδεικνύει τη σε βάθος μόρφωση του συγγραφέα και είναι πάντοτε περιεκτική. Πολλές από τις πιο γνωστές του ιστορίες αφορούν τη φύση του χρόνου, το άπειρο, καθρέφτες, λαβύρινθους, την πραγματικότητα και την ταυτότητα. Ο Μπόρχες χρησιμοποίησε επίσης δύο πολύ ασυνήθιστα λογοτεχνικά στοιχεία: την παραποίηση της πραγματικότητας αναφορικά με την ιστορία κειμένων και την κριτική ανύπαρκτων έργων.

Πέθανε στις 14 Ιουνίου του 1986 στη Γενεύη, από καρκίνο στο συκώτι. Στην Ελλάδα αγαπήθηκαν τα εξής βιβλία του: «Η Ιστορία της Ατιμίας», «Μυθοπλασίες», «Το βιβλίο των Φανταστικών Όντων». Ενώ, γνωστά είναι και «Το Άλεφ», «Το Μαρτίν Φιέρρο», «Αφηγήσεις του Μπούστος Ντομέκ», «Το χρυσάφι των τίγρεων», κ.α.

Aκολουθούν 14 αποφθέγματα του Αργεντίνου λογοτέχνη, για τη ζωή και τον κόσμο…

  • Να είμαι μαζί σου και να μην είμαι μαζί σου είναι ο μόνος τρόπος που έχω για να μετρώ το χρόνο.
  • Πάντα φανταζόμουν τον παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης.
  • Χτίζεις στην άμμο και χτίζοντας και ξαναχτίζοντας κάνεις την άμμο πέτρα. 
  • Ο χρόνος είναι η τίγρη που με καταβροχθίζει, αλλά εγώ είμαι η τίγρη.
  • Η ζωή είναι ένα όνειρο που βλέπει ο Θεός. 
  • Κάθε ζωή διαμορφώνεται από μια μοναδική στιγμή, τη στιγμή που ο άνθρωπος συνειδητοποιεί, μια για πάντα, ποιος είναι.
  • Το έργο που έχω αναλάβει δεν είναι πραγματικά δύσκολο, μόνο που θα ‘πρεπε να είμαι αθάνατος για να το φέρω εις πέρας.
  • Περπατώ στις συνοικίες μέσα στη μοναξιά της νύχτας και σκέφτομαι πως η νύχτα μας αρέσει γιατί αφαιρεί τις περιττές λεπτομέρειες, όπως ακριβώς κάνει και η μνήμη.
  • Η αμφιβολία είναι ένα από τα ονόματα της ευφυΐας.
  • Φυτέψτε τους δικούς σας κήπους και στολίστε μόνοι σας την ψυχή σας αντί να περιμένετε κάποιον άλλο να σας φέρει λουλούδια.
  • Δεν υπάρχει λόγος να χτίσουμε έναν λαβύρινθο όταν ολόκληρο το σύμπαν είναι ένας λαβύρινθος.
  • Το γράψιμο δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κατευθυνόμενο όνειρο. 
  • Αποφάσισα πολλές φορές να ασχοληθώ με τη μεταφυσική, αλλά με διέκοπτε η ευτυχία. 
  • Ο χειρότερος λαβύρινθος δεν είναι εκείνος με το περίπλοκο σχέδιο που μπορεί να μας παγιδεύσει για πάντα, αλλά μια μοναδική και τέλεια ευθεία γραμμή.

Διαβάστε επίσης

Close