Το Thessaloniki Likes χρησιμοποιεί cookies για την καλύτερη παροχή των υπηρεσιών του. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie.

Πατήστε "Συμφωνώ" για να μην εμφανίζεται αυτό το μήνυμα.

.

Ενός λεπτού σιγή για τους έρωτες που χάθηκαν στην σκόνη.  Για τους έρωτες που ξέφτισαν.
Θυμάμαι, χρόνια πριν, στο τελευταίο μάθημα για το πτυχίο, να βγαίνει μια φίλη απ’ το γραφείο του καθηγητή και να…
Γιατί δεν ψάχνουμε την ουσία; Ποιος ξέρει;
Αναπνέει ένα ψέμα στις λέξεις που έχασαν το νόημά τους
Κάπου σε μια παραλία της Ανατολικής Αττικής.
Πες με ακοινώνητη. Πες με παράξενη. Όλα είμαι κι ακόμη παραπάνω.
Άστο άνθρωπε, μην το ψάχνεις!
Για όλα υπάρχει η πρώτη φορά.
«...όμως δούλοι είναι για μένα και υποζύγια, κι ας λάμπουνε μαλαματένια τα χάμουρά τους.»
Η αλήθεια πονάει και είναι δύσκολη. Χρόνια τώρα.
Ίσως δεν υπάρχει κάποιος φίλος της λογοτεχνίας που να μην αναγνωρίζει δύο γραφικές πλέον, φιγούρες.
Αρκετά καταστήματα χρησιμοποιούν τις  προκαταλήψεις μας για μετριοπάθεια εναντίον μας.
«Ήταν ένας έμπορος που πουλούσε τελειοποιημένα καταπότια που καταλαγιάζουν τη  δίψα.
Όποιος αναγνωρίζει εξαρχής το λάθος πρόσωπο και όμως τσαλαβουτάει -αυτός φταίει.
Χαθήκαμε πάλι, όχι τυχαία, συνειδητά.
Να υπάρχω μονάχα, να σ’ αγαπώ μονάχα και να μην έχω λόγο κανένα να το δηλώνω.
Είναι όμορφο να διαφέρεις, να μη ζητάς την έγκριση των άλλων για να κάνεις αυτό που αγαπάς, να είσαι αυτό…
Η αγάπη δεν φαίνεται στα λόγια,
Δεν με ενδιαφέρει τι επάγγελμα κάνεις. Θέλω να ξέρω για ποιο πράγμα πονάς, κι αν τολμάς να ονειρευτείς ότι θα…
Πριν ήθελα να βρω αυτόν που θα με αγαπάει... Τώρα θέλω αυτόν που θα μου φερθεί ευγενικά.